Walc Wiedeński

Walc wiedeński to klasyczny taniec balowy w szybkim, wirowym tempie — najczęściej wybierany na pierwszy taniec ślubny. Jego elegancja i charakterystyczne obroty robią wrażenie na każdym parkiecie.

Charakterystyka i pochodzenie

Walc wywodzi się z austriackich i niemieckich tańców ludowych przełomu XVIII i XIX wieku. Wariant wiedeński zachował najszybsze tempo i ciągłe obroty pary (natural i reverse turn), przeplatane krokami zmiany kierunku.

Muzyka i tempo

Tańczy się go w metrum 3/4, w tempie 174-180 BPM — to jeden z najszybszych tańców standardowych. Liczenie raz-dwa-trzy z mocnym akcentem na pierwszą miarę nadaje mu charakterystyczne kołysanie.

Czego się nauczysz

Krok zmiany, obrót naturalny i odwrotny oraz płynne łączenie obrotów w sekwencje. Animowany symulator rozkłada wirowy ruch na pojedyncze kroki, dzięki czemu opanujesz go bez zawrotów głowy.

Kroki walca wiedeńskiego — od czego zacząć

Każda figura walca wiedeńskiego mieści się w taktach liczonych raz-dwa-trzy: krok, krok w bok i dostawienie stopy. Dwa takty, czyli sześć kroków, tworzą pełny cykl, po którym znów zaczynasz tą samą nogą. Nauka walca przebiega najprościej w tej kolejności:

1. krok podstawowy — rytm raz-dwa-trzy w przód i w tył, jeszcze bez obrotu;
2. obrót naturalny (w prawo) — podstawowa figura obrotowa tego tańca;
3. zmiana kierunku — łącznik, dzięki któremu przechodzisz z obrotu w prawo do obrotu w lewo;
4. obrót odwrotny (w lewo), a na koniec kombinacja walcowa łącząca wszystkie elementy.

Angielskie nazwy obu obrotów wyjaśniamy w słowniczku: natural turn i reverse turn.

Najczęstsze błędy początkujących

• Za długie kroki w obrotach. Przy tempie 174-180 BPM długi krok nie zdąży się zakończyć — para traci rytm i wspólną oś obrotu.
• Patrzenie w dół. Opuszczona głowa zaburza równowagę i nasila zawroty; głowa pozostaje w stałej pozycji, a wzrok kierujesz ponad ramieniem partnera.
• Kręcenie samymi stopami. Obrót wychodzi z całego ciała i wspólnej pracy pary; gdy rama się rozluźnia, partnerzy rozjeżdżają się na boki.
• Gubienie „raz”. Akcent przypada na pierwszą miarę taktu; jeśli pierwszy krok go nie trafia, kolejne obroty szybko się rozsypują.

Walc wiedeński na pierwszy taniec

Walc na pierwszy taniec wybiera wiele par, bo ciągłe obroty dobrze wyglądają z każdej strony sali, a muzyka w metrum 3/4 kojarzy się z balem. Zanim wybierzecie utwór, porównajcie jego tempo z metronomem w lekcji: jeśli piosenka jest wyraźnie wolniejsza od 174-180 BPM i bliższa 84-90 BPM, lepiej sprawdzi się walc angielski. Na pierwszy taniec zwykle wystarczy krótki, powtarzalny układ: obroty w prawo, zmiana kierunku, obroty w lewo i zakończenie. Ćwiczcie z zapasem czasu i przynajmniej kilka razy w butach, w których zatańczycie na weselu, a długą suknię uwzględnijcie przy długości kroków. Praktyczny plan przygotowań znajdziecie w przewodniku Walc wiedeński na pierwszy taniec — przewodnik dla par młodych.