Walc Angielski

Walc angielski, zwany też slow waltz, to wolny i niezwykle elegancki taniec balowy. Jego płynne, faliste ruchy i dostojny charakter czynią go jednym z filarów tańca standardowego.

Charakterystyka i pochodzenie

Walc angielski wykształcił się w Anglii na początku XX wieku jako wolniejsza, bardziej dopracowana technicznie wersja walca. Jego znakiem rozpoznawczym jest rise and fall — unoszenie i opadanie sylwetki nadające ruchowi falowanie.

Muzyka i tempo

Metrum 3/4, wolne tempo 84-90 BPM. Liczenie raz-dwa-trzy z miękkim akcentem pozwala rozwinąć każdy krok w pełni i zachować płynność.

Czego się nauczysz

Krok zmiany, obroty naturalny i odwrotny, chassé oraz technikę rise and fall. Symulator rozkłada faliste ruchy na poszczególne miary, byś opanował charakterystyczną płynność.

Kroki walca angielskiego — od czego zacząć

Podstawą jest krok podstawowy liczony raz-dwa-trzy. Na „raz” stawiasz krok (w przód z pięty) i pod koniec miary zaczynasz się wznosić, na „dwa” robisz krok w bok na półpalcach, na „trzy” dostawiasz stopę, a pod koniec taktu opadasz. Właśnie to rise and fall nadaje walcowi falowanie. Kolejne figury walca angielskiego warto poznawać w tej kolejności:

1. closed change — zmiana nogi bez obrotu, która łączy obroty w prawo i w lewo;
2. natural turn i reverse turn — obroty w prawo i w lewo;
3. whisk — figura kończąca się w pozycji promenadowej;
4. chassé from PP — chassé z pozycji promenadowej, naturalna kontynuacja whisku.

Najczęstsze błędy początkujących

• Brak opadania. Początkujący często zostają na palcach przez cały takt albo w ogóle się nie wznoszą; bez wyraźnego opuszczenia pod koniec „trzy” walc traci falowanie.
• Krok w przód z palców. Pierwszy krok w przód zaczyna się od pięty (heel lead), co daje płynne przejście do wznoszenia.
• Pośpiech. Przy 84-90 BPM każda miara trwa długo; kto skraca ruch, czeka potem w bezruchu, zamiast płynnie przejść do kolejnego kroku.
• Opadająca rama. Łokcie i ramiona utrzymujesz na stałej wysokości — gdy rama opada, para traci kontakt i czytelność prowadzenia.

Walc angielski a wiedeński — różnice

Różnica między walcem angielskim a wiedeńskim zaczyna się od tempa. Oba tańce mają metrum 3/4 i poruszają się po parkiecie przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, ale poza tym wyraźnie się różnią:

• Tempo: walc angielski 84-90 BPM, walc wiedeński 174-180 BPM, czyli mniej więcej dwa razy szybciej.
• Ruch: w angielskim wyraźne rise and fall i boczne pochylenie sylwetki (sway), w wiedeńskim ciągła rotacja i znacznie delikatniejsze wznoszenie.
• Figury: walc angielski ma bogaty repertuar figur, wiedeński opiera się głównie na obrotach w prawo i w lewo, zmianach kierunku i fleckerlach.
• Charakter: angielski jest dostojny i płynny, wiedeński — wirowy i odświętny.

Wolne tempo angielskiego daje więcej czasu na technikę, za to wiedeński ma mniej figur do zapamiętania. Historię tego tańca opisujemy w artykule Walc angielski — elegancja brytyjskich balów.